Crisis crisis crisis... Obama obama obama... palestina palestina palestina... A que estás aburrido de esas palabras ? son rayantes e cansinas, non como a palabra paquidermo ou beatbox que sempre che levantan a moral. Pois en Campaña non está de moda ningunha de esas palabras mencionadas antes... o q se leva é "matar" ... metafóricamente claro, ou bueno, xa se verá co tempo.

 

Non hai exactamente unha razón para que as ganas de matar se estean extendendo tan rápido como a peste negra ou coma os rumores sobre a miña bulimia ,simplemente son un cúmulo de acontecementos q se unen para provocar ese sentimiento tan precioso como é desear a morte. Un exemplo : sabado ao azar, en chanteclair sonando un bo figli di pitagora ou un bo Giulia  e tomandote unha boa bebida isotónica  cando de repente  cambia o rollo e empeza a de parapapa ou as cancions de grease (empezan as ganas de matar) . De repente ves pasar unha tipa q che encheu o ollo toda a noite marchar cun turbinas de bastavales que ten un clio tuneado (si tubera unha ak-47...) e despois pisate alguen , outro faiche un lamparon de 100 pipers e serra a chanteclair outra ves trompa e sin jatillar (quen me dera ser Rambo nesta escena) . Este sería un bo resumen de porq temos ganas de matar. A veces non fai falta tanto rollo para chegar a ese momento de extasis mortuorio , simplemente basta con ver a certos persoaxes q se lle ten un gran cariño funerario para acordarte das janas de matar.

 

Nunca nos pasou esto, a nosa peña sempre simbolizou unha alegria etilica e bo rollo... , pero creo q nace ahora con moita forza despois de moitos anos de reprimir eses sentimientos asesinos. A min persoalmente non me entran janas de matar cando vou pas 6 , cando quedo 2º nos campeonatos de truco, cando me petan unha ostia na porta do coche e nadie di ken foi.... solo son momentos puntuales.

 

A solucion? posiblemente unha boa mosiña creo q seria suficiente para calmar os ánimos . A desesperacion por ver como hasta o mais halitosico ten unha mosiña creo q é a base de este estado de ánimo. Non sei, hai a leyenda esa que di que Campaña é terra de solteirons , ese amable ser amante da taberna , de bo comer e mellor beber, que incluso non lle fai ascos a ir ás bowlings. Hai q mirar de romper esa tradicion, centrar as nosas forzas en atopar unha muller formal que nos leve polo bo camiño da convivencia matrimonial  e olvidarse de seguir os meus pasos jatillando esculturales mulleres desconocidas sabado si e sabado tamén.

 

Boa palisa que vos acabo de meter , pero está claro q despois de levar mais de 2 meses tendo esta conversasion casi todolos dias pois tiña q adicarlle unhas liñas, e de paso desafogome un pouco. E ahora de regalo para alegrar esa cara unhas boas fotillos desas q me molan tanto.